Angkor Wat: een grootse indruk
Vandaag hebben we De tempels van Angkor bezocht, het is eigenlijk niet te omschrijven waar we lopen maar in een paar zinnen en foto's proberen we toch een kleine indruk te geven.
Tussen de 9e en de 13e eeuw wordt er in Angkor, de hoofdstad van het Khmerrijk diverse steden neergezet, in opdracht van steeds weer andere koningen. De bouwwerken worden door de rijken bedacht en door de slaven gebouwd. Aan 1 van de tempels, Angkor Wat is bijvoorbeeld 37 jaar gewerkt. In één van de steden die in Angkor zijn gebouwd woonden in de middeleeuwen 100.000 inwoners.
Toen Angkor werd ontdekt was het helemaal ingenomen door de jungle en het heeft ook door de oorlogen en diefstal veel te lijden gehad. 1 van de tempels is nog steeds ' in bezit' van de jungle, om toeristen een indruk te geven wat de ontdekkers hebben aangetroffen. In de 16e eeuw werd Angkor bij toevalt ontdekt tijdens een olifantenjacht in de jungle.
Alle bouwwerken zitten vol met betekenissen geleid uit de hindoelegende en het boeddhisme en verering van goden. Het is inmens groot en onvoorstelbaar hoe dat in die tijd allemaal gemaakt en gebouwd is, alle stenen zijn groot en bewerkt tot in de kleinste details, de tempels hebben hoge torens. Hoe heeft men dat toen gedaan vragen we ons af als we er lopen. De grootsheid en het feit dat er toen al zo'n beschaving was maakt grote indruk.
Maar even terug naar het heden, nog even over de alligators onder ons raam. Vroeger heeft hier een alligator farm gestaan, maar met de opmars van de hotels en restaurants is deze verplaatst naar een plek zo'n 15 km verderop. Hier worden nog wel alligators gefokt, zij liggen hier dus voor breeding. Vervolgens wordt de huid gebruikt voor tassen, riemen en andere krokodillen leren artikelen en deze worden verkocht in de winkeltjes hier in Siem Reap. Hoezo beschaving anno 2011.
Terwijl we onze weblog aan het maken sappen we even op de TV en stuiten we op BVN, net met het nieuws dus dat volgen we even en we zien dat het bij jullie vandaag 5 graden is, gek hoor wij zitten hier te puffen en hebben de airco aan.
Kampong Thom - Siem Reap: 150 km
Gisteravond hebben we in het hotel Tine en Wim ontmoet, een stel uit België die in totaal 13 maanden!!op de fiets weg blijven, we hebben wat gegeten en ervaringen gedeeld van wat we zoal beleven. Blijkt ook nu weer dat we als westerlingen toch wel dezelfde dingen opmerkelijk vinden.
Vanmorgen vertrokken we tegen 7 uur aangezien we vandaag naar Siem Reap fietsen en dat 150 km verder ligt, dus een pittige afstand zeg maar. De weg was goed, een stuk breder als de dagen hiervoor, de zon zat tot de lunch achter de wolken en de wind was niet helemaal gunstig dus we rijden weer om de 10 km op kop. Dat bevalt ons goed en geeft ons steeds de gelegenheid om de benen wat rust te geven als we uit de wind fietsen. Na 11 km bereiken we de 3000 die we tot nu toe hier gefietst hebben, de laatste tijd vliegen de km-ers er op, in het begin in de bergen ging dit niet zo snel.
We stoppen geregeld en tot en met de lunch doen we dit gezamenlijk met Wim en Tine.
De weg die we rijden gaat ook vandaag door een vlak gebied, met veel bebouwing. Ook al is er maar 1 stroomdraad langs de weg ziet het er hier minder arm uit. Er is minder afval langs de weg en de mensen zijn rond hun huisjes bezig. Voor veel huisjes is een waterpoel waarin vaak waterplanten staan, maar er wordt ook in gevist, ook al is het voornamelijk een modderpoeltje en er wordt in gespeeld.
We eten tussen de middag friet rice en ook al lijkt het restaurantje niet zo veel het smaakt prima en het is een goede bodem om de laatste 60 kilometer te volbrengen. Tegen de verwachting in hebben we ook dit stuk min of meer tegenwind maar we rijden evengoed wel lekker door. We rijden langs de oude weg die nog restanten laat zien van oude bruggen.
Zo rond half 4 rijden we Siem Reap in en rijden naar ons hotel wat we gereserveerd hebben omdat we hier ook met de kerstdagen zijn. Als we een paar dagen ergens zijn vinden we het leuk om in het centrum te zitten dus dat is ook nu het geval en ook hier is een zwembad. Als we uit ons raam kijken zien we een klein waterbassin met alligators er om heen, eerst denken we dat het beelden zijn, maar ze leven! een gekke plek vinden we maar we gaan nog wel ergens vragen waarom ze daar zijn.
Als we 's avonds het centrum ingaan zien we dat het hier een en al restaurantjes en pubs zijn en zoals verwacht zitten ze vol met toeristen, Angor Wat is waar iedereen voor komt en Siem Reap heeft iets van 220 hotels en questhouses dus the place to be.
In de straatjes veel fish massages, we lopen er nog even aan voorbij en laten de vissen voor wat het is, wie weet op een ander moment.
We blijven hier 3 dagen en gaan het bijzondere Angkor Wat bekijken waar we inmiddels als zoveel over gehoord hebben dat we er zeer nieuwsgierig naar zijn.
Het is ergleuk om de reacties te lezen en we begrijpen dat onze verhalen jullie nog steeds 'boeien' dus wij blijven ons best doen!
Terwijl wij de kerst in de zon vieren wensen we jullie allemaal leuke kerstdagen en alvast een gezellig uiteinde toe.
Skun - Kampong Thom: 91 km
Het landschap was vandaag weer anders, ondanks dat het ook nu weer een vlak gebied was. Eerst reden we tussen de bomen, later was het meer een open gebied met geregeld een klein dorpje. Langs de weg was ook nu weer veel bebouwing dus we zien het Cambodjaanse leven weer van dichtbij, ook als we een pauze nemen is dit leuk om te bekijken.
We beginnen al een beetje te wennen aan het straatbeeld, dus we kijken niet overal meer vreemd van op maar een ossenwagen of een paardje met een stuk betonpijp blijft toch de aandacht trekken. Het zijn mooie plaatjes maar de beestjes zien er soms wel erg mager uit.
De taxibusjes die hier af en aan rijden zitten propvol, ze worden volgestouwd met mensen en spullen. Op de plekken waar die busjes stoppen lopen er altijd wel verkopers heen met fruit of andere spullen. De busjes worden ook gevuld met mensen die op brommertjes vervoerd worden. Op de stopplaatsen staan een paar jongens en die rennen op die brommertaxi's af. Ze worden soms bijna van de brommer afgetrokken of de bagage wordt al vastgepakt om maar zo snel mogelijk een busje vol te hebben, want dan gaat ie pas rijden.
De busjes rijden dan ook vol gas, kennelijk om zo veel mogelijk ritjes op een dag te maken. Inmiddels lukt het aardig om middels handgebaren de grote bussen en de vrachtwagens wat uit te laten wijken als ze ons passeren, zodat wij niet steeds de kant in hoeven. De taxibusjes en de grote 4x4's trekken zich hier niet veel van aan dus het blijft opletten, want de weg is smal en de zijkant is onverhard.
Er wordt ook hier door jong en oud veel hello geroepen, als we ergens wat drinken staren de kinderen ons aan, ze komen gewoon lekker voor je staan en bekijken je van top tot teen. Grappig om te zien dat ze dat zonder schroom doen. Een klein meisje is zo bang dat ze alleen ver op afstand naar ons kijkt. Als we dichterbij komen begint ze te huilen.
We rijden door een dorp waar veel steenhouwers wonen, veel grote maar ook hele kleine beeldjes staan aan de weg. Helaas is het rond 12.00 uur dus er wordt weinig gewerkt, kennelijk is het lunch pauze. In een ander dorp zien we dat alle bomen die op de erfjes staan omgehakt zijn en er wordt houtskool verkocht. Het is zonde van het dorpsgezicht maar het levert natuurlijk wel geld op.
Tegen 13.00 uur komen we in Kampong Thom aan, we nemen een hotel en eten wat om meteen maar weer aan te vullen, in de stokbroodjes van vanmorgen zat niet zo veel, dus we kunnen wel wat energie gebruiken.
Phnom Penh - Skun: 79 km
Nadat Gerda gisteravond haar eten niet binnen kon houden begon ze de dag slap en misselijk, als ontbijt een pannenkoek met banaan genomen, dat bleef er wel in dus in ieder geval iets voor de benen. Er stond een aardig windje, die we tegen hadden, Johan rijdt de hele rit op kop, dus het juiste plekkie zoeken en niet te veel kracht gebruiken.
We verlieten PP anders als dat we binnen waren gekomen, ondanks dat we naar Skun reden, een dorpje waar we ook doorheen waren gekomen toen we richting PP reden. Deze weg was in het begin ook druk en rommelig, we reden door een buitenwijk van PP, aan de weg waren de huizen redelijk. Af en toe kon je tussendoor kijken en zagen we oude krotten aan de rivier staan. Huisjes van golfplaten en zeil.
Later reden we door een gebied waar het water nog op de akkers stond, toch werd er ook hier op het 'land' gewerkt en gewoond. Als je het ziet is het eigenlijk onvoorstelbaar dat daar mensen wonen.
We moesten weer naar de andere kant van de rivier, de Tonle Sab en sinds 2010 is er een brug dus dit keer geen ferry, maar eerst even een cola 'tje gedronken bij een stalletje, want one coke a day keeps the doctor away! De jongen kwam er gezellig bijzitten en zat in PP op school waar hij ook engels leerde, dus hij was blij dat hij weer even kon oefenen. Als we langzaam praatte kon ie het aardig volgen.
We begrepen van hem dat het land altijd zo nat is, maar dat het eerder dit jaar wel extreem is geweest en dat de weg ook overgelopen was. Hij hoopte ooit de kans te krijgen om te reizen. Zijn familie was arm, achter het winkeltje stond hun paalwoning nog in het water.
De weg die vervolgde was een soort van dijk, soms met asfalt en soms met stukken stenen, zowel links als rechts ondergelopen akkers, aan de rechterkant waren ze al weer groen en links was het nog volledig water.
De laatste 30 km reden we over de weg die we op de heenweg naar PP ook al hadden gereden, de eenden en de vis hingen er weer (of nog?)Met het bijna legen lijf begonnen de krachten toch wat minder te worden, dus om de 10 km even een korte pauze, een koekje en wat drinken en dan weer verder.
Skun staat bekend als een spider village, er worden spinnen(tarantulas) gekweekt en gegeten, het schijnt net zo te smaken als krab. De mensen werden in de tijd van het KR regime gedwongen om deze spinnen te eten om te overleven, nu vinden de Cambodjanen het gewoon lekker, ze worden trouwens gefrituurd in hete olie met knoflook en kruiden. Langs de weg in het dorp zagen we de stalletjes al staan en natuurlijk werd het ons aangeboden, we hebben het niet geprobeerd dus we zullen het nooit weten of ze echt lekker zijn.
Nadat we wat gegeten hadden en dat viel gelukkig goed zijn we nog even op de markt geweest. Er waren ook weer vlees en visstalletjes. Soms ziet dat er nog best wel goed uit maar het vlees was hier toch een stuk minder, een hoop vliegen er om heen en zo te zien lag het al een tijdje. Even verderop lag de vis op de grond. En dat alles in een smal straatje. Soms vallen de geuren dan niet zo goed dus we zijn er niet zo lang gebleven.
Phnom Penh: 3 dagen vermaak
Phnom Penh is een stad die volop in beweging is, er wordt enorm veel gebouwd, en dat zijn vooral hoge kantoorgebouwen of hotels. Er zijn veel mensen op straat, de meeste weer op de brommer en er zijn veel restaurants en terrasjes. Net als in elke grote stad is ook hier het verschil tussen arm en rijk zichtbaar.Er wordt gebedeld en er rijden Rolls Royce en Bentley's voorbij. ( van de 4x4 toyota's, Range Rovers en Lexus kijken we niet meer vreemd van op) Zwervers pluisen het huisvuil uit.
We lopen door de stad en bezoeken of bekijken zo de high lights. Er zijn 2 plekken die heel bijzonder zijn, beide hebben te maken met het regime van de Khmer Rouge tussen 1975 en 1979. Eerst bezoeken we het Tuol Sleng musem, het is de naam van wat voor 1975 een school is geweest en toen een gevangenis werd, S-21 genoemd. Hier werden burgers heengebracht en gemarteld. Burgers die in de ogen van Pol Pot en zijn regime verkeerde dingen hadden gedaan en opgepakt waren.
Het gebouw laat o.a. de cellen zien waar de mensen zaten, de martelwerktuigen en veel foto's. Er werd nl van iedereen die binnen werd gebracht een foto gemaakt. Toen het in 1979 bevrijdt werd door de Vietnamezen leefden er nog 7 mensen. De verhalen van deze mensen konden we hier lezen, zo kregen we een beetje een indruk wat hier heeft afgespeeld, het was een indrukwekkend bezoek.
Daar vandaan werdende mensen15 km verder naar een killing field gebracht. Hier werden de mensen doodgemarteld, kogels waren te duur dus die werden niet gebruikt. Op de Killing Fields zijn diverse massagraven gevonden. Inmiddels zijn er een groot aantal schedels geïdentificeerd op leeftijd en geslacht en wordt alles bewaard in een daarvoor gebouwde stuppa.
Het bezoeken van de Killing Fields was net zo indrukwekkend, middels een bandje kregen we op diverse plekken uitleg van wat daar gebeurd is. Er worden hier nog steeds botten van mensen gevonden, alles wordt bewaard en bij de Killing Field zelf opgeslagen.
Er zijn bijna 300 killing fields in Csmbodjagevonden en dan zijn er nog vele niet ontdekt, mede door de mijnen en bommen die er nog liggen.
In Cambodja is veel corruptie, ook bij de politie. We hebben nu al een paar keer gezien dat een bestuurder aan de kant wordt gezet, nadat ie de politieman geld heeft toegestopt rijdt ie weer door. De politieman stopt het geld in zijn broekzak en gaat weer op z'n stoeltje zitten. Het toestoppen van geld gebeurde ook al tijdens het rijden, de bestuurder wist vast hoe hoog de boete!? was, hij bestuurde nl een busje welke uitpuilde van de passagiers en bagage. We hebben inmiddels begrepen dat het maandloon van een politieman 60 $ is en dat het geaccepteerd is dat zij op deze manier wat 'bijverdienen'.
De Russische markt was ook leuk om te bezoeken, in de tijd dat Vietnam hier aan de macht was waren hier veel russen en zij bezochten vooral deze markt, vandaar de naam.
In vergelijking met andere overdekte markten vonden wij deze best georganiseerd en minder krap als dat we eerder gezien hadden. Er waren hier ook stalletjes met bromfietsonderdelen, zowel 2 hands als nieuws spullen. Ook hier lagen de verkopers tussen hun spulletjes op de grond, in een stoel of in een hangmat . Er werd zelfs een kindje in een hangmat gewiegd.
Als we terugkomen liggen we nog even aan het zwembad om wat af te koelen en te lezen. We hebben onsverdiept in de route vanaf Siem Reap ( Angkor Wat), waar we de kerstdagen doorbrengen, want daarna rijden we al weer richting Thailand.We hebben toch een hotel geboekt in Bangkok, hier zijn we met oud en nieuw dus is het wel handig als we daar aankomen en we een slaapplek hebben. Er waren al veel hotels vol maar we hebben toch wat leuks gevonden, althans dat denken we!
3'rustdagen' in PP zitten er al weer op, we hebben ons hier prima vermaakt maar hebben we ook weer zin om op weer lekker op de fiets te stappen en door de dorpjes te rijden.
Kampong Cham - Phnom Penh: 125 km
Ons hotel keek uit op de boulevard aan de Mekong. Laat in de middag kwamen daar diverse brommertjes met stoeltjes, tafeltjes en eten aanrijden en creëerden daar hun restaurantjes of er werd vanaf de brommer fruit verkocht. Het werd druk bezocht door de lokale bevolking, die daar gezellig zaten te eten en te praten. Later op de avond kwam er nog muziek bij en dat ging door tot een uurtje of 1. Veel te laat natuurlijk voor ons, want we staan toch elke dag wel zo rond 6 uur op. Een wekker is niet meer nodig, we worden vanzelf wakker. Vanmorgen was het nog vroeger want aan de overkant van de Mekong stond een moskee met minaret en deze heeft voor ons idee de hele nacht gezang laten horen tot zo'n uur of 6, toen stopte hij ermee. Laat dat nu net het tijdstip zijn waarop wij er uit gingen, een kort nachtje dus.
Het verkeer in Cambodja is een verhaal apart, er lijken geen regels te gelden, maar de grootste heeft voorrang en als je veel toetert ook. Als ze links afslaan nemen ze de binnenbocht, dus rijden ze even tegengesteld. Eigenlijk nemen ze gewoon de kortste weg en alles rijdt dus zo'n beetje door elkaar heen.
Als echte bikers begaven wij ons vandaag dan ook door het verkeer, in de drukke dorpjes of stadjes voor de zekerheid even los op de trappers. En op de doorgaande wegen is het vooral een kwestie van zoveel mogelijk rechts rijden, soms zijn er zijstroken dan is net even veiliger.
Je moet je voorstellen dat je op de N9 rijdt en dat de ene brommer de andere inhaalt, deze worden ingehaald door een kleine vrachtwagen die dan weer ingehaald wordt door een personenauto en dan rijden wij tegengesteld!, en zo gaat het ook op de smallere wegen zonder zijstrook. Kortom opletten dus en aanpassen. De auto's zijn ook gewend dat de cambodjaan die op een brommer of fiets rijdt de berm ingaat, en tijdens het inhalen wordt er vooral veel getoeterd. Je bent hier slechter af als je geen toeter hebt dan wanneer je remmen het niet doen.
Een manier van beladen is dat er aan de achterkant van een busje lading in een touw hang, dwars op het busje. Vandaag zagen we het toppunt daarvan. Er hing een brommer in de touwen en op de brommer zat een jongen. Het busje reed minimaal 80.
Zo hebben we onderweg toch weer veel nieuwe dingen gezien en hebben ons geen minuut verveeld. De povere huisjes worden afgewisseld door nieuwe huizen van hout maar er staan ook grote kasten tussen, het verschil tussen arm en rijk is duidelijk zichtbaar.
We zien vaak over een traject van een paar km dat er dezelfde handel gedreven wordt of dezelfde werkzaamheden worden uitgevoerd. Zo ook vandaag. Eerst reden we langs een aantal werkplaatsen waar enorme brokken gekloofd hout lag gestapeld. Slecht op 1 van die plaatsen was een kloofmachine, de rest deed het met de bijl, Johan had meteen de neiging om mee te doen, want daar is het nu natuurlijk wel de tijd voor maar......... ik kon hem tegenhouden.
Later zagen we diverse eetstalletjes langs de weg eerst met geplukte eenden die aan een stok hingen, en later met gebakken vis. Wat het land hun geeft wordt verkocht, zo lijkt het want we reden toen langs een waterrijk gebied.
En meer in de richting van Phnom Penh zagen we diverse steenovens achter elkaar, volgens ons is daar het gekloofde hout voor?
Ook vandaag was het weer leuk om bij de lokale bevolking wat te eten en te drinken, ze komen er gezellig bijzitten en ze spreken een beetje engels dus we wisselen wat namen en leeftijden uit. Als we vertellen dat we in totaal 4 maanden fietsen en welke landen we bezoeken moeten ze erg lachen.
Tegen 2 uur reden we Phnom Penh in, de hoofdstad en een big city van 2 miljoen inwoners, wat alles heef wat een grote stad te bieden heeft en dus een groot contrast is met de dorpjes waar we net nog door heen zijn gereden. We hebben hier al een hotel geboekt, midden in het centrum met zwembad en we rijden er mbv een plattegrondje eigenlijk zo naar toe. Nadat we ingecheckt zijn nemen we een duik en een biertje. Het is net vakantie!!
's Avonds de stad een klein beetje verkend, op de boulevard komt er harde muziek uit boxen, op zo'n 3 of 4 plekken vlak naast elkaar. Er wordt gedanst, aerobics gedaan, mensen komen echt in sportkleding om daaraan mee te doen. Het is een grappig gezicht. Het beloofd veel goeds voor een aantal dagen vermaak hier.
Kampong Cham: een blik op het cambodjaanse leven
Aangezien we morgen weer een lange route hebben, besluiten we om vandaag in Kampong Cham te blijven. We slenteren wat rond en bezoeken nog eens een marktje, drinken en eten wat en bekijken het Cambodjaanse leven.
In vergelijking met Laos is hier veel meer reuring op straat, de mensen lijken actiever, we zien niet meer zo vaak dat ze liggen te slapen. Er zijn heel veel brommertjes, ze rijden bijna allemaal een Honda dream. Dus zijn er ook veel brommerzaakjes en werkplaatsjes op de straat. Het is hier ook in om je brommer wat op te pimpen dus zijn er ook heel veel stickers te koop. De brommer wint het hier van de auto want die rijden er in vergelijking veel minder.
De brommer met aanhangwagen rijden af en aan met mensen of met handel beladen. Sommige zijn zo zwaar dat wij ze niet eens achter de auto zouden koppelen. Om te kunnen koelen rijden er ijsverkopers op de brommer rond. Grote brokken ijs worden afgezaagd en verkocht voor de koelboxen.
De Cambodjaan die engels spreekt maakt graag een praatje dus we worden zo nu en dan aangesproken en zelfs op de foto gezet. Ook hier zien we weer dat ze veel naar onze huid kijken.
De markt was toch weer bijzonder ook al zien we er veel, het leek wel of de paadjes tussen de kramen hier nog smaller waren en alles is ook nu weer op categorie ingedeeld, kleding, tassen, sieraden, eten. Alles in aparte smalle straatjes. De verkopers staan, zitten of liggen in hun winkeltje te wachten op klanten. Je kunt ook je nagels laten doen en je haar laten wassen, vlak naast het vlees en de vis, en er zijn kleine werkkraampjes met horlogemakers.
Zowel hier als in Stung Trung en Kratie als langs de Mekong zijn er veel mensen van chinese afkomst, sommige vrouwen lopen in pyama pakjes, althans zo noemen wij ze. In de wijken zijn er veel chinese winkeltjes. Ze staan propvol met allerlei handel en elke ochtend en avond worden alle spullen weer buiten en binnen gezet.
Kratie - Kampong Cham:120 km
Vandaag een schitterende route gereden, we reden langs de Mekong en het was 120 km lang een lintbebouwing en terug in de tijd. In het begin was het een soort dijkje waarover we reden, aan de kant van de Mekong stonden de huisjes soms maar op een strook van zo'n 5 meter, en aan de andere kant waren veel rijsvelden, (en hier zijn ze in tegenstelling tot Laos allemaal groen) en andere akkerbouw. Praktisch de hele route hebben we geen stroomdraad gezien, we hebben inmiddels begrepen dat stroom hier erg duur is. Frisdrank en bier wordt koud gehouden in rode of blauwe grote koelboxen en de stroomvoorziening gaat via accu's. Deze worden overdag opgeladen door een dieselgenerator op 1 punt in het dorp zodat ze 's avonds weer vol zijn.
De paalwoningen zijn enorm hoog gebouwd, het zegt iets over hoe hoog het water van de Mekong kan staan. Nu zien we soms een deel wat bijna helemaal droog ligt maar we rijden ook over een stuk weg waarbij het asfalt volledig is weggezakt door het water. Op sommige plekken staan de woningen nog in het water en een boot ligt in een droge achtertuin, als het water hoog genoeg is kan ie zo weer wegvaren.
We fietsen langs geladen ossenkarren, waterputten, paard en wagens, maar natuurlijk is ook hier de mobiele telefoon. Als we bij de lokale bevolking wat drinken bekijken ze ons uitvoerig, onze gebruinde blanke huid vinden ze wel gek lijkt het. En zo praten we tegen elkaar ieder in onze eigen taal, het is jammer dat we elkaar niet verstaan. We zouden zoveel willen vragen over hun leven en het land. Naast de vele mooie tempels waar we langs rijden zijn er hier ook een aantal moskeeën, in dit deel van Cambodja wonen nI ook moslims.
Een deel van de route is onverhard dus we worden behoorlijk door elkaar gerammeld, als we bij de auto pont aankomen om nogmaals de Mekong over te steken is ie net vertrokken dus we moeten een uurtje wachten. Daarna rijden we nog een deel over een stoffige zand weg, dit keer met minder hobbels maar niet minder stoffig
Tegen half 5 komen we smerig en stoffigin ons hotel aan, maarhet was het zeker waard want de hele route is een aaneenschakeling geweest van mooie en bijzondere plaatjes.