Bangkok: Happy New Year
Lieve familie, vrienden en andere lezers van ons weblog, we wensen jullie een gezond, gezellig en sportief 2012.
Wij zijn 2012 apart begonnen. We hadden ons gemengd tussen de thaise bezoekers van Central World Plaza square. Een plein waar verschillende artiesten optraden, grote videoschermen hingen en waar veel reclame stands stonden. En het Central World centrum is een enorm groot winkelcentrum, die tot 23.00 uur open was. De Thai vindt het erg leuk om met allerlei reclamepoppen op de foto te gaan en vele droegen lichtgevende oortjes op hun hoofd.
Tegen 12 uur was er op een hoog hotelgebouw de klok te zien en even voor 12-en werd er vuurwerk afgestoken, wat erg mooi was. Vervolgens wenst niemand elkaar gelukkig nieuwjaar en na zo'n 10 minuten loopt het plein leeg. Heel gedisciplineerd ook al was het super druk richting de sky train. Normaal rijdt deze tot 24.00 uur maar vannacht tot 02.00 uur. Op het hele plein werd in verhouding tot onze Nederlandse begrippen bijna geen bier verkocht en de mensen zijn allemaal erg rustig. Men staat of zit op de grond en kijkt wat rond, geen geschreeuw of gezang.
We zijn met de massa naar de station meegelopen en hebben ons op een wat westerse manier naar voren bewogen waardoor we nog redelijk vlot in de sky train zaten.
Na een kort nachtje met de taxi boat naar China Town gegaan waar we bij Co van Kessel, een Nederlands travel agency een tocht hadden geboekt door de khong's, kanalen in Bangkok waar aan gewoond wordt. We waren maar met z'n 2-en dus we hadden een privé gids mee. We varen met een longtail boat met een 135 pk automotor erachter, veel lawaai dus maar het was een erg leuke trip door weer een heel ander deel van Bangkok. We zagen nog een redelijk grote varaan zwemmen, volgens de gids niet gevaarlijk. En we komen er achter dat er in de buurt van een tempel niet gevist mag worden, maar dat de mensen daar juist de vissen voeren. ( je mag volgens het boeddhisme geen leven nemen). Er zijn ook mensen die levende vissen op de markt kopen en die weer vrij laten, ze doen dan tevens een wens, ook dit is boeddhisme.
Daarna de verleiding niet kunnen weerstaan om toch even te shoppen in het Central World shopping centre, ook om jullie niet te vervelen met steeds dezelfde kleding op de foto. 7 verdiepingen hoog met enorme grote oppervlaktes en meerdere centrale hallen zijn alle branches vertegenwoordigt in vele (dure) winkels. We hebben uiteraard niet alles gezien en hier de weg terug vinden naar een bepaalde winkel is lastiger dan fietsen in Bangkok.
De dag weer lekker afgesloten bij het zwembad, wat voorbereid voor morgen, weblog bijgewerkt en verder wat geluierd.
Bangkok: het jaar uit
Na een heldere ingeving op de vroege morgen en lang leven internet en de mobiel telefoon hebben we toch een mini-van geboekt om ons naar Cha'am aan de kust te brengen. Dat scheelt in ieder geval een hoop CO2 wat we nu niet inademen.
We hebben ons met de river boat een eindje verder laten afzetten om de 2e walking tour door Bangkok te maken, nu meer in het toeristische gedeelte van Bangkok, bij het Grand Palace en twee belangrijke tempels. Het was alleen zo onwijs druk dat we dit aan ons voorbij hebben laten gaan. Dit was ook in de buurt van de toeristenstraat Khao San road, dus ook deze meteen meegenomen in onze tocht. Hier waren vooral blanke toeristen in tegenstelling tot de andere plekken en China Town waar toch vooral Aziaten waren en wat we eigenlijk leuker vinden
Een deel van de route ging langs een wijk die pal aan de rivier ligt. Het water was nu ook al hoog maar deze mensen hebben gewoon elk jaar zo'n 2 maanden 50 cm water voor de deur en dus in huis staan. Zij maken bruggetjes om droog over te komen. De bewoner die wij spraken gaf niet de indruk dat het onleefbaar was. We hebben al eerder Thaise mensen ontmoet die het nemen zoals het is en weer verder gaan met het leven.
Op de Royal Field, de plek waar nog steeds belangrijke koninklijke ceremonies plaatsvinden maar waar ook in 1976 tijdens een studentendemonstratie veel doden zijn gevallen was men volop bezig met voorbereidingen voor vanavond, waar gezien de stoelen en de podia veel 'belangrijke' gasten zijn uitgenodigd. Er waren heel veel plekken waar de Thai en misschien ook wel andere Aziaten zich wenden tot boeddha. Normaal gesproken zijn hier gedurende de dag veel zwervers en 's nachts veel prostituees te vinden.
De toer afgesloten met een terrasje aan de rivier, altijd leuk als het zo druk op het water is met verschillende bootjes en gigantische bouwwerken.
Oud en nieuw vieren we bij het Central World Plaza, the place to be volgens verschillende plaatselijke bewoners, dusdat gaan we zo beleven, tot volgend jaar!
Bangkok: China Town
We blijven 3 dagen in Bangkok dus maken we een keuze wat we hier gaan doen. Vandaag maken we een wandeling door China Town welke beschreven staat in de Lonely Planet.
Maar voordat we daar heen gaan proberen we er achter te komen hoe we Bangkok het beste kunnen verlaten als we maandag weer weggaan. We willen eigenlijk niet naar een busstation rijden en dan maar afwachten of en hoe laat de fiets meekan, dus we zijn op zoek naar een mini-van die ons zo'n 140 km richting het zuiden brengt. Kennelijk is het niet gebruikelijk want zowel in het hotel als bij een paar travel agency's kunnen ze ons niet helpen. We laten het even voor wat het is en gaan op zoek naar een fietsenzaak om een nieuw spiegeltje te kopen voor Johan z'n fiets. Deze was namelijk afgebroken toen de fiets viel door een onhandigheidje
In de fietsenzaak hebben ze gelukkig een spiegeltje en we vragen opnieuw naar de beste manier om Bangkok te verlaten. De medewerkers daar geven aan dat het goed te doen is om de stad uit te fietsen en als we de kaart er bij pakken lijkt dat ook wel zo. Het zal niet de meest enerverende route worden maar we besluiten om dat te doen.
Dus de spiegel is binnen en het plan voor maandag is klaar als we met de metro richting China Town gaan. Het leuke van het volgen van een stadswandeling is, dat je op plekken en in straatjes komt die je waarschijnlijk anders niet zou zien. China Town is natuurlijk één mensenmassa en de geuren en kleuren van alles wat daar ligt is overweldigend. Sommige straatjes staan aangegeven als wandelgebied, deze zijn dan ook echt smal, maar in een aantal andere smalle straatjes rijden de brommers en auto's onder andere om te bevoorraden. Naast de gebruikelijke spullen die je op de marktjes ziet lopen we ook door straatjes met motoren, ijzerwaren e.d., grote automotoren liggen op de straat. Als we de route gelopen hebben gaan we via de river boat naar de halte bij ons hotel. Het is druk op het water en het is een fraai gezicht zo met de hoge gebouwen om ons heen. Na een dag tussen alle geuren van eten en mensen nemen we een duik in het zwembad, eten 's avonds wat bij een stalletje en maken een plan voor morgen, de laatste dag van 2011 die wij 6 uur eerder afsluiten als jullie. Allemaal een goed uiteinde en voorzichtig met vuurwerk!
Aranyaprathet - Bangkok
Even na 09.00 uur fietsten we het busstation op en de bus naar Bangkok stond er al, er werden op dat moment al spullen ingeladen welke naar Bangkok vervoerd moesten worden. De bus dient vaak meteen als vervoermiddel voor goederen. Dat kwam mooi uit want ons fietsen konden we er ook meteen inzetten, alleen de tassen er vanaf gehaald en de fietsen in de bus gestald.
Voor nog geen € 15,00 rijden we naar Bangkok en dat is inclusief een lunchpakketje en 3,5 uur tv-show van de Thaise Herman Finkers.
Het voelt voor ons beide of we het 1e deel van ons reis hebben afgesloten. Laos en Cambodja zijn toch 1 van de armste landen van de wereld en het was daar authentiek, arm en primitief ( behalve in de grotere steden). We verwachten dat we dit niet meer op deze wijze zullen tegenkomen, Thailand is toch een stuk meer ontwikkeld, ook al hebben we in het noorden ook daar de armoede gezien.
Als we Bangkok inrijden, rijden we langs een rivier waar de ellende van de wateroverlast nog goed te zien is, zandzakken liggen tegen de waterkant net als heel veel afval en plastic wat mee gestroomd is. Vlak aan de rivier staan ook huisjes, nou ja eigenlijk hutjes, die moeten bijna helemaal onder water hebben gestaan. De afscheiding van het water is nog goed te zien op diverse gebouwen, het heeft hier zeker 1 tot 1,5 m hoog gestaan.
Zo tegen 3 uur komen we aan op het busstation. We hangen de tassen er weer aan, kopen een plattegrond van Bangkok en zoeken de weg naar ons hotel. Als we onder de sky-train blijven fietsen komen we al een aardig in de buurt en het laatste stukje doen we nog op de kaart, na 2 x vragen komen we bij ons hotel aan. Dat hebben we niet zo gek gedaan in deze miljoenen stad. Er wonen hier namelijk zo'n 10 miljoen inwoners dus het was behoorlijk druk op de weg. Maar zolang je mee blijft bewegen met de stroom gaat het prima, en we zigzaggen tussen de auto's door als zij stilstaan voor het rode licht.
Ons hotel zit vlakbij het station van de sky-train en van de river-boat. De river-boat schijnt erg handig te zijn, deze vertrekt om de paar minuten en stopt op heel veel plaatsen. Dit gaan we morgen uitproberen.
Sisophon - Aranyaprathet (Thailand): 55 km
We hebben de laatste km in Cambodja gereden, we zijn hier maar 15 dagen geweest waarin we bijna 1000 km hebben gefietst. Ondanks dat we maar in een klein deel van Cambodja zijn geweest hebben we wel veel van het Cambodjaanse leven gezien, zeker de routes langs de Mekong gaven hier een goed beeld van. En daarnaast hebben we in Phnom Penh en in Angkor Wat de recente geschiedenis van het Rode Khmer regime,en de hele oude tijd van Cambodja enigszins tot ons genomen. De Cambodjanen zijn erg aardige mensen die graag een praatje met je maken en het je graag naar de zin maken, metvaak een gemeende lach op hun gezicht. We hebben hier een mooie tijd gehad met heel veel verschillendeindrukken
Onderweg komen we Joop en Ali tegen, we praten onder het genot van een Laos-koffie weer even bij en daarna vervolgen we onze weg naar Poipet, de grens bij Thailand. Hier zijn een stuk meer toeristen als bij de grens met Laos, maar zowel bij de uitreisbalie van Cambodja als bij de inreis balie van Thailand gaat het eigenlijk wel redelijk vlot en met een uurtje zijn we overal doorheen.
In Thailand moeten we weer links rijden, dus even opletten maar het went weer snel. Na 6 km zijn we al in Aranyaprathet en zoeken het hotel op.
Gisteren en vandaag zagen we langs de weg wit zeil met tl-balken hangen boven een plasje water. We hebben wel staan kijken maar komen er niet achter wat het is. Maar Joop en Ali, die ook in dit hotel zijn aangekomen weten ons te vertellen dat op deze manier een soort krekels gevangen wordt. Ze worden in het donker door het licht gelokt, vliegen tegen het witte doek aan en vallen of glijden in het water, hier komen ze niet meer uit en dan worden ze de volgende ochtend verzameld en gebakken. Joop had een zakje gebakken krekels gekocht en deelde uit.. Gerda heeft er 1 geproefd, nadat ze van een aantal mensen had gehoord dat het goed te eten was. . Knapperig zonder smaak, maar 1 is genoeg.
Nadat we even gezwommen en in de zon hebben gelegen kopen we bij het busstation een ticket naar Bangkok, waar we morgen heen gaan. De mannen hadden waarschijnlijk al een biertje op want ze waren een beetje lodderig en wilden graag een rondje op onze fiets rijden.... Ondanks dat we dit niet hebben laten gebeuren verkochten ze ons toch een ticket. Om 10.30 uur vertrekt de bus maar omdat de fiets mee moet moeten we er omstreeks 09.30 uur zijn. Morgen maar afwachten hoe het met de fiets gaat, misschien moeten de wielen er weer uit maar dat is een beetje afhankelijk van de soort bus.
Vanaf hier fietsen Joop en Ali eerst een ander kant op als wij, dus we zullen elkaar in Azië zeer waarschijnlijk niet meer tegen komen. We eten gezamenlijk en drinken nog een biertje, het is weer een gezellig avondje.
Siem Reap - Sisophon: 119 km
Varen of fietsen.......
Vanmorgen werden we bij het hotel opgehaald voor een boottocht naar Battambang, een stad die aan de andere zijde van het meer ligt. Opgehaald omdat we niet in het donker wilden fietsen en we tussen 06.00 en 06.30 opgepikt zouden worden. We waren niet geheel verbaasd dat de tijd verstreek en het 'busje' om 07.15 uur voor het hotel stond. Het busje was echter een pick-up model en er stonden al wat mensen in de laadbak. Onze fietsen moesten op het dak van de cabine en samen met nog drie andere gasten zijn we in de laadbak geklommen, het was maar 15 km naar de boot.
Om de hoek werd er bij een ander hotel nog een groep mensen opgepikt. Uiteindelijk stonden we met 20 man/vrouw in de laadbak en alle bagage lag in het midden. We hadden zelf de fietsen nog wat extra vastgebonden, ze lagen redelijk goed.
Als we andere auto's zo voorbij zagen rijden hebben we steeds gedacht, die zijn gek, 1 x flink remmen en je ligt er uit.
Bij de haven waar een enorm groot haventerrein wordt aangelegd lag de boot al te wachten en er kwamen nog wat busjes aanrijden.
Nadat wij de fietsen weer compleet met onze tassen hadden liepen we naar de boot. Er zijn zitplaatsen beneden en op het dak is een dek welke gebruikt wordt voor bagage. Alle plaatsen waren bezet en ook het dak zal vol met mensen naast de bagage die er ook al lag. De boot helde behoorlijk over naar 1 kant. Dit zag er niet goed uit en het voelde ook niet goed om daar op te stappen, een aantal lokale stonden ook met verbazing naar de boot te kijken. Na wat twijfel gaven we aan dat we niet mee gingen, net als een groepje franse reizigers. Vervolgens besloten ze om nog een boot in de vaart te nemen dus daar even opgewacht.
Dit was een klein bootje, met een paar zitplaatsen die snel bezet waren en het groepje fransen ging op het dak zitten. Geen reddingsvesten, geen zitplaatsen en geen wc aan boord. Hier hield voor ons het avontuur op. Jammer want nu hebben we nog steeds geen boottocht gemaakt
Dus omgedraaid en omgekleed en terug naar Siem Reap gefietst, waar we bij ons hotel nog wat gegeten hebben en onze ervaring hebben verteld.
Inmiddels was het al 10.00 uur en zijn we naar Sisophon, 108 km verder vertrokken, normaal gesproken fietsen we dan al een uurtje of 2, dus even harder gefietst als normaal zodat we toch halverwege konden lunchen. De weg leende zich hier ook wel voor, er was niet zo veel te zien, voornamelijk rijstvelden en weinig bebouwing, dus de hele dag in de zon gefietst over een strak geasfalteerde weg met zijstroken.
Om half 4 reden we Sisophon in en zijn op zoek gegaan naar een hotel, we vonden er eentje in een zijstraatje, net nieuw en nog 1 kamer vrij. Fietsen gestald, gedoucht, lekker gegeten en ons weblog bijgewerkt. We vinden het jammer dat de boottocht niet doorging maar we hebben er geen spijt van dat we niet zijn opgestapt, soms moet je een keuze maken.............
Angkor Wat: een laatste blik
We hebben nog een aantal overblijfselen van tempels bezocht maar daar vertellen we thuis wel meer over. Daarnaast hebben we meer aandacht gehad voor het leven om Angkor heen. Er zijn nl allemaal kleine dorpjes rondom Angkor en de mensen uit die dorpjes zijn o.a. degene die aan de toeristen alles proberen te verkopen.
Bij de meeste tempels zijn een aantal kleine restaurantjes en winkeltjes. Kleine meisjes verkopen ansichtkaarten en tellen in alle talen tot 10, zoveel zitten er nl in een pakje. De meeste kunnen best wel aardig engels spreken, ze hebben dat geleerd van de toeristen. Ze denken vaak dat wij uit Duitsland of Nederland komen.
De winkeltjes moeten ze huren en daarvoor per maand ook nog iets aan de politie betalen, hoe groter de tempel, hoe meer toeristen, hoe duurder de plek. Op de grond is er voor de stalletjes een ijzeren draad gespannen. Zij mogen daar niet voorbij om toeristen naar hun winkeltje te lokken. Als ze dat toch doen riskeren ze een boete, althans dan moeten ze de politie geld geven.
We proberen om contact te leggen met de meisjes als ze iets willen verkopen, we vragen over hun leven en hun dorp en net als we denken dat het een leuk gesprek is proberen ze weer wat te verkopen. Het is moeilijk nee zeggen, maar we proberen wel uit te leggen dat we niet bij iedereen iets kunnen kopen. Just by me is dan het antwoord, we kunnen ze geen ongelijk geven. Dus gaan we toch met ansichtkaarten weg.
Op een in oude tijden groot bassin zijn nu rijstvelden waarop gewerkt wordt door de farmers uit het dorp, het blijven voor ons mooie plaatjes maar het is hard werken. De hele dag in de zon en voorovergebogen.
Vanuit het bos komen er op bepaalde plekken aapjes op de weg, het stikt er van en ze worden uiteraard met van alles gevoerd door toeristen ,inclusief croissants. Grappige beesten, die als je niet oppast op je springen, maar gelukkig hebben we de fiets er tussen staan.
Als we terugkomen in ons hotel maken we steeds een praatje met de dame van het hotel, zij is niet de eigenaar maar de huurster en zij runt het hotel. Het is een mooi dame van 58 en heeft een bewogen leven achter de rug. Haar hele familie is omgekomen in de tijd van het rode khmer regime. Als ze er over vertelt krijg je kippenvel. Toen we vrijdag met de fiets aankwamen vertelde ze dat zij vroeger ook fietste, maar dan naar de grens van Thailand voor eten en andere spulletjes. Ze is nog een tijd actief geweest in goede projecten voor de bevolking waardoor ze bij die bevolking populair werd. Dit werd haar natuurlijk niet door iedereen in dank afgenomen dus ze moet zich nu op de vlakte houden om geen trammelant te krijgen. Vandaar dat ze dit hotel huurt, de mensen die er werken komen uit het dorp waar ze woont. Ooit zegt ze, komt er nog een boek uit met haar vertellingen, de tijd is er echter nog niet klaar voor.......
Angkor Wat: de 2e indruk
Vandaag hebben we nog een dagje rondgebracht in Angkor, en als je alles wilt zien zouden we niet weten hoeveel dagen je hier rond zou moeten lopen. Wat aan alle bouwwerken steeds weer op valt is de symmetrie die er is, en degene die nog in de 'jungle' staan hebben helemaal een mystieke aanblik.
Angkor wordt normaal gesproken door enorm veel toeristen bezocht en nu zijn dat vooral aziaten valt ons op, met name japanners. Wij vinden het nu niet eens zo erg druk, zeker 's morgens niet. De meeste mensen bezoeken Angkor met een tuk-tuk en daar staan er dan ook genoeg van, teveel voor het aantal bezoekers op dit moment. Wij gebruiken onze fiets, het is nl maar 8 km bij ons vandaan en zo kunnen we door heel Angkor heen fietsen. Het is te groot om te wandelen.
Bij het bezoek van 1 van de bouwwerken mochten we een bepaald gedeelte niet in omdat we blote knieën hadden. Maar we zagen ook andere lopen met korte broek, dus niet voor 1 gat te vangen weer terug naar de controle post. Johan had zijn pijpen een aantal keren teruggeslagen dus hij mocht naar binnen, maar de broek van Gerda was te kort. Gelukkig kan ze hem inmiddels zonder los te maken naar beneden doen, dus met het kruis op half elf waren d'r knieën net ( niet) bedekt en mocht ze, naar drie keer een stukje lager doen, ook mee
Natuurlijk trekt toeristen ook verkopers aan van eten, drinken, kaarten, armbanden, shawls en wat al niet meer. Dus op sommige plekken wordt je aangeklampt door vrouwen en kinderen om maar wat te kopen. Ze geven het bijna weg, we vragen ons af hoeveel ze op een dag verkopen. Ze zijn met zoveel en we zien weinig mensen iets kopen. Elke dag staan ze er weer en doen hetzelfde. Wat hebben wij het getroffen!
Siem Reap is een echte toeristenplaats, naast de night-market zijn er vooral restaurantjes en bars met name in the pub street, waar elke restaurant harde muziek aan heeft zodat dit door elkaar heen te horen is. Even daarbuiten zijn wel leuke restaurantjes te vinden. Tuk -tuks staan je al op te wachten als je nog aan het eten bent, wij zitten op een paar minuten lopen dus maken er geen gebruik van.