Kraburi - Laem Son National Park: 116 km

Gisteravond toen Angkana, de eigenaresse van het guesthouse weer thuiskwam van een feestje kwam ze gezellig bij ons zitten. Ze spreek best aardig engels en praat graag. We kregen een thaise hapje aangeboden. In een blad gewikkeld klompje rijst aangemaakt met suiker en honing en wat nootjes er in. Smaakte lekker. Verder gewoon gezellig zitten kletsen en haar nog wat nederlandse woorden geleerd. Er komen vaker nederlandse fietser slapen en zo leert ze steeds wat bij.

Toen we gingen slapen merkten we dat het huisje toch aardig vochtig was, tussen ons bed en de natte ruimte was een ¾ muurtje en al het steen en beton blijft behoorlijk nat dus het rook niet echt fris, maar toch wel redelijk geslapen.

Het ontbijt stond al klaar, we hadden om half 8 afgesproken zodat we op tijd weg konden gaan. Maar we zaten wel gezellig en uiteindelijk kregen we nog wat mandarijnen en het thaise hapje mee voor onderweg. Angkana gaf Gerda nog een armbandje en tenslotte nog met elkaar op de foto geweest. We vertrekken om half 9 en we worden uitgezwaaid

De route is best heuvelachtig en is weer mooi, eigenlijk rijden we door de 'jungle' zeker het eerste stuk tot Ranong is enorm groen. Er wordt flink aan de weg gewerkt, de highway 4 wordt namelijk verdubbeld. Het klimmen wordt weer beloond want voor Ranong dalen we zo'n 5 km af. Strak asfalt, bochten en door groene bergen, een mooie afdaling dus.

Als we in Ranong zijn, zitten we op de helft van de route dus we eten wat in het centrum, en vervolgens onze weg over de 4. We rijden langs een bergketen en de tempels worden vervangen door moskeeën. In dit gedeelte van Thailand wonen voornamelijk moslims.

Het laatste stukje van de route gaat door een mangrove gebied en hier heeft in 2004 de tsunami huisgehouden, er staan nu evacuatieborden in geval van een tsunami. Het is duidelijk een moslim gebied, de vrouwen lopen gesluierd of dragen een hoofddoek.

De camping is in het plaatsje Ban Beng vlakbij het National Park Laem Son en wordt gerund door een Nederlander, Boudewijn, die hier ook in 2004 al zat. De camping heeft nu dus zo goed als nieuwe bungalows, met het puin van de oude heeft hij zijn zwembad dichtgegooid.

Er zijn nog 2 Nederlandse fietsstellen dus 's avond drinken we wat en delen onze reiservaringen.

Thung Wua Laen Beach - Kra Buri:80 km

Nadat we hebben uitgeslapen en van ons ontbijtbuffet hebben genoten stappen we pas om half 10 op de fiets, voor ons doen laat op pad. De route is maar 80 km en in Kraburi is niet zoveel te beleven dus we hebben geen haast.

We fietsen eerst door Chumphon, een stad die zo'n 15 km verder ligt en we maken er een echte zondagsrit van dus we drinken daar nog een kop koffie voordat we deze kust en de (luxe) resorts verlaten. We wegen ook nog even onze tassen, veel mensen met wie we praten vragen wat het gewicht is, maar aangezien we de spullen in het vliegtuig anders hadden verpakt weten wij dit ook niet. Elke 7 eleven heeft een weegschaal buiten staan, voor 1 bath kun je wegen. De achtertassen van Gerda wegen samen 16,5 kg en Johan rijdt met 13,6 kg achterop en 7,1 kg voorop.

We rijden hiervandaan naar de oostkust van Thailand, we rijden over de highway 4 maar er is een zijstrook en omdat het zondag is, is er niet zoveel verkeer. De weg slingert op en neer door een heuvelachtig gebied, het is nooit echt stijl en de omgeving is mooi groen, er zijn geregeld huizen langs de weg. We zien nog steeds palmbomen, rubberboomplantages en dicht begroeide heuvels. De wind is gunstig. Het is een mooie en leuke route.

Na 60 km zien we een restaurantje langs de weg met veel Thaise gasten, dus dat moet goed zijn. We eten er lekker, Johan heeft het aangewezen in de keuken en ze hebben het gesnapt.

Onderweg zien we nog een 'vrucht' aan een soort palmbomen die ook verzameld worden op een plek, we kijken er bij en proberen er achter te komen wat het is, maar dit lukt niet erg.

Na een relaxte tocht zien we langs de weg het guesthouse waar we willen overnachten, het wordt gerund door een vrolijke Thaise dame die engels spreekt.

De bungalow is weer gewoon basic, maar ook goed zo na de resorts van afgelopen dagen.

Na een koude douche praten we wat met de gastvrouw, ze vertelt dat de vruchten aan de palmbomen worden gebruikt om op de kouwen?, het wordt niet gegeten. Voordat het avond wordt lopen we nog even naar het dorpje, we zien het leven op straat weer, dat ontbrak een beetje aan de kust. Bij de pier zien we de bewoners van Birma de rivier oversteken. Birma is hier een 10-tal meters weg, slechts de rivier zit er tussen.

Als we door Kraburi lopen en ook gisteren en vandaag onderweg worden we weer vaak begroet door de bewoners. Kennelijk komen er op dit stuk niet zoveel toeristen en zeker niet op de fiets.

We genieten nog even van de zonsondergang en als we teruglopen zien we de volle maan aan de andere kant opkomen. Het is ook nu weer lekker weer dus buiten werken we ons verhaal bij en bespreken ons guesthouse voor morgen.

Bang Sapang - Thung Wua Laen Beach: 90 km

Aangezien de vrouw des huizes niet de aller vlotste is, en haar hulpje ziek is maken we ons eigen ontbijtje van brood met jam en pindakaas van de 7 eleven. Altijd handig om bij je te hebben.

De route gaat voornamelijk langs bomen, nog steeds de kokospalmplantages maar nu ook rubberboomplantages. We kijken hoe de latex uit de boom wordt opgevangen en later zien we ook latexmatjes drogen aan de lijn. Kennelijk is het kostbaar spul want het drogen is meestal achter prikkeldraad, dit hebben we niet eerder gezien.

We worden ingehaald door 2 Thaise mountainbikers, met lange mouwen en een lange fietsbroek, het is tenslotte winter hier dus voor hun zal het niet warm zijn. Wij voelen de zon al aardig branden. Het is voor de Thai trouwens het jaar 2555, dit lezen we ook op verschillende borden, zij hebben een andere jaartelling als ons en hun nieuwjaar is pas in April. Dan schijnt het aan verschillende kustplaatsen ook erg druk te zijn.

Zo nu en dan komen we door een dorpje,en nemen af en toe eenpauze. In de winkeltjes en bij de stalletjes komen er doorlopend mensen. Zij kopen slechts enkele spullen. We zien nooit iemand weggaan met een volle boodschappentas of zoiets.

De route is heuvelachtig en ondanks dat we toch heel wat berg km's hebben gemaakt moeten we hier toch weer even aan wennen, misschien komt het door de temperatuur of we hebben gewoon niet zo'n goeie dag.

Langs de hele kustroute hebben we veel honden gezien maar vandaag hebben we er ook last van. Ondanks dat er veel aan de kant van de weg blijven slapen zijn vooral de honden in de wat rustige gebieden erg waaks. Ze komen een paar keer blaffend achter ons aan gerend

We eindigen weer bij een resort aan het strand, zo'n 16 km voor Chumphon. Onze kamer kijkt uit op een mooie tuin, ligt vlakbij het zwembad met zicht op zee en aangezien we er al vroeg in de middag zijn vermaken we ons hier prima met zwemmen, zonnen, inlezen voor de volgende dagen en het biertje smaakt ook lekker!

Prachuap Khiri Khan - Bang Saphan: 103 km

Een mooie tocht gefietst vandaag, een stuk van 38 km over de highway maar verder vooral landelijke wegen en een deel langs de zee. De highway 4 loopt vanaf Bangkok naar het zuiden en Thailand is op een bepaald deel zo smal dat het maar 10.9 km breed is, vandaag passeren we dat stukje en aan de ene kant is dan de grens van Birma, waarvan we de bergen zien.

Het eerste stuk hebben we voor de wind dus voordat we het weten hebben we de eerste 40 km er op zitten. Na een koffie en alweer een gebakje, mokka dit keer,fietsen we door.

We rijden door kokospalmplantages, en palmbomen geeft altijd een mooi uitzicht vinden we, eneen stuk langs de zee. Het is ook weer tijd om even een break te nemen dus we gaan lekker de zee in, de lucht is blauw en de zon schijnt, het is behoorlijk warm. Dit stuk is een mooie kust en daar waar we overnachten schijnt minder te zijn, dus dan komen we liever wat later aan.

Als we in de buurt van Bang Saphan komen zien we rijen vol met kleine visjes (we weten niet wat het is) ze liggen te drogen op lange tafels en ze worden gesorteerd.

De kust bij Bang Saphan is niet zo bijzonder, wel veel resorts maar we zien erg weinig mensen, we besluiten nog een kleine 10 km door te rijden en zijn dan aan de kust waar ook een aantal resort zijn, en wat restaurantjes. We hebben een bungalowtje en lezen nog wat aan het zwembad.

Er is een leuk restaurantje aan het strand, er is volop keuze dus we eten weer lekker. De afgelopen dagen is een groot verschil met de arme gebieden waar we tot nu toe geweest zijn. Daar was het vroeg donker en na 19.00 uur niets meer te beleven, de menu kaart, als die er al was, meestal eenvoudig en met een beetje mazzel in het engels. De avonden duren hier langer en er is volop beweging, dus wij zijn nog weer langer buiten en we lopen nog wat langs het strand.

Hat Phu Noi - Prachuap Khiri Khan: 77 km

Aangezien we 'pas 'om half 8 kunnen ontbijten stappen we eerst nog even het zwembad in, lekker water en meteen goed wakker.
We fietsen naar het 8 km verder gelegen Lhama Sala Beach om daar ook nog even te kijken, als we er aankomen blijkt dat je of nog een stukje moet lopen of je kunt een bootje nemen om je op het strand af te laten zetten en vandaar uit kunnen we een grot bezoeken, welke heilig is verklaard en waar 3 koningen, waaronder de huidige koning zijn geweest.

Ondanks dat we al best veel grotten hebben gezien laten we ons verleiden tot dit boottochtje. Het is maar 10 minuten varen en daarna klauteren we zo'n 20 minuten naar de grot, de muggen vliegen met ons mee en we worden flink gestoken. Maar hier geen malariamuggen meer dus we kunnen wat hebben.

Hij is mooi en groot, wij lijken nog kleiner. Vooral de lichtval geeft een apart effect, het is jammer dat de zon niet echt schijnt want dan is het effect waarschijnlijk nog mooier. We zijn redelijk vroeg en er zijn nog geen andere toeristen, dus behalve de dieren geluiden die we horen is het er erg stil.

Als we teruglopen is het een stuk drukker, allemaal puffende mensen, blijkt dat we goed in onze conditie zitten.

We moeten nog even wachten op ons bootje dus we nemen nog een duik in de zee, even lekker afkoelen want het is behoorlijk klam weer.

Zo rond half 12 fietsen we weer verder, door het national park Khau Som Roi Yot over kleinere vlakke wegen, er zijn op het eerste stuk heel veel garnalenkwekerijen en zomaar aan de kant van de weg staat een vrachtwagen en een groep vrouwen de garnalen te sorteren.

We rijden ook weer door een karstgebergte, dus we hebben bergen en zee, een mooie combinatie en een klein stukje highway maar met zijstroken dus dat is ook goed te doen. De route is lekker afwisselend en de km's vliegen weer voorbij. We picknicken nog ergens en zijn rond3 uurbij het hotel.

De fietsen mogen weer binnen staan en de manager zelf zal er op passen. We hebben room with seaview, met balkon dus we kijken uit op een visserijpier en rotsen in de zee met vissersboten.

Hua Hin - Hat Phu Noi: 51 km

We zijn even op zoek naar ons ritme, we hebben zo'n 8 weken bijna dagelijks gefietst en dat betekende heel eenvoudig, wakker worden, opstaan, ontbijten, lekker fietsen en in de middag aankomen bij een nieuwe plek. Daar wat rondlopen, eten, slapen en de volgende dag was soortgelijk.

Nu we een paar dagen in Bangkok zijn geweest en de etappes hier wat korter zijn moeten we even wennen, we hebben eigenlijk gewoon zin om weer een lange dag te maken. Het lijkt wel of het fietsen verslavend is.

Maar ook vandaag hebben we een makkie, 50 km volgens onze route en aangezien het leven hier wat later op gang komt als dat we gewend zijn kunnen we pas om 08.00 uur ontbijten. We fietsen naar Hat Phu Noi, en als we Hua Hin verlaten zien we dat er nog veel meer hotels gebouwd worden, het is te hopen dat de toerist blijft komen. De route is weer leuk, door ananasvelden, langs palmbomen en later ook weer uitzicht op wat bergen. De toeristen zien we niet meer.

Als we in de Hat Phu Noi aankomen fietsen we langs de boulevard om een leuk verblijf uit te kiezen, het is tenslotte nog vroeg, dus we gaan lekker genieten van de zon. Het ligt aan een mooie baai, the dolphin bay.

Alle hotels en guesthouses liggen aan het strand, de Thai heeft geen vakantie meer dus er zijn hier alleen nog blanke toeristen maar het is hier niet zo druk als in Hua Hin. Toch zijn er een aantal hotels volgeboekt, maar we zitten weer op een mooie plek, met zwembad en als we de weg oversteken liggen we op het strand. Ondanks dat het bewolkt is en dat we deels in de schaduw van palmbomen liggen verbranden we toch. Nu is het echt geen gezicht meer, bruine armen en benen door de fietskleding en een rode buik en het bovenste stukje van ons benen is nu ook rood. Dan kun je nog zo leuke bikini hebben maar dat ziet niemand dan meer

We eten 's avonds lekker bij ons hotel, heerlijke garnalen dit keer en Johan eet spaghetti, ongeacht of we aan zee zitten of niet. Wat een leven!!

Hua Hin: een dagje extra

Elk hotel of guesthouse heeft zo zijn bijzonderheden, zo ook deze. Het gebouw en de plek is fantastisch maar de muren en het plafond zijn erg dun, dus gisteravond eerst nog naar een frans gesprek van de buren geluisterd en daarna een boerconcert van de andere buurman die kennelijk te stappen was geweest. Nou ja, je kunt niet alles hebben, Johan hoort hier sowieso niets van en nadat alle buren sliepen viel Gerda ook in slaap.Morgen ( vandaag dus)een ritje van 46 km voor de boeg dus we hoeven er niet vroeg uit, was de gedachte.

Maar na zo'n 9 weken zon in de binnenlanden heerst er een depressie aan de kust vanuit Vietnam, da's jammer, wel warm maar geen zon. Afgelopen week is er storm en regen geweest en daardoor is er het nodige vernield, strandstoelen in het water, muren kapotgeslagen en verschillende winkeltjes, tentjes aan het strand zijn weggespoeld. Vanmorgen regende het en hier kon men vertellen dat er in het zuiden wateroverlast is. Nadat we internet hadden geraadpleegd blijkt dat de kustplaatsen het voorlopig even niet treffen, nog een paar dagen wat regenachtig, dan weer zon en dan weer regen. In een stad in het zuiden zijn mensen omgekomen door het slechte weer en daar is veel wateroverlast. Volgens de krant is er 20 tot 40 cm regen in 24 uur gevallen

We besluiten de dag hier te vermaken, dat is er gisteren door de spaken toch niet van gekomen en zo hopen we dat het weer wat stabieler is als we zuidelijker gaan.

Het is wel goed weer om lekker langs het strand te lopen, we zien de schade die het water heeft aangericht. We bezoeken het treinstation wat nog een oud mooi gebouw is. In het station is een foto tentoonstelling van de koning en er zijn een hoop toeristen die op de trein wachten, dus een mooie foto zit er niet in.

Er zijn hier veel mensen uit Scandinavië en heel veel ( oude) blanke mannen met jonge Thaise vriendinnen, dat valt echt op hier.

Nog even langs de fietsenzaak geweest om de banden weer wat op te pompen, zodat we straks weer lekker over het asfalt zoeven en uiteindelijk zitten we toch op het strand met een boek.

Bangkok - Hua Hin:31 km op de fiets

Ons busje, wat nu gelukkig geen open laadbak was maar een personenbusje was er al om half 9. Dus de fietsen dit keer luxe tussen en achter de stoelen. Het was niet druk op de weg, de Thai hebben tot morgen of woensdag vakantie en dat was goed te merken. Maar het was grotendeels een auto(snel) weg dus een hele goeie keuze geweest om niet te fietsen. De koning en een paar amuletten reden met ons mee, dat gaf een veilig gevoel. De verering van de Koning zien we ook hier overal, met spandoeken en posters versierd de man elke stad, snelweg en dorp.

Om half 11 werden we aan de boulevard van Cha-am voor een lunchroom afgezet. Dit konden we niet aan ons voorbij laten gaan dus meteen maar genoten van een gebakje en een cappuccino, voordat we op onze fiets stappen. We rijden weg over de boulevard en zoals we als gelezen hebben, het is een soort Zandvoort aan Zee. Ook door de vakantie van de Thai is het wel druk maar gezien het aantal hotels en guesthouses kan het nog veel drukker.

We fietsen grotendeels over een rustige weg, de omgeving is niet mooi. Er worden aardig wat woonparken gebouwd, het lijkt voornamelijk door 'blanke buitenlanders' bewoond te worden.

Net als Cha-am is ook Hua Hin een toeristen plaats, het is de oudste badplaats van Thailand en de sfeer is wel gemoedelijk .Ondanks dat het een populaire stop is voor toeristen zijn hier vrijwel geen backpackers, maar vooral oudere vakantiegangers of overwinteraars. We hebben een guesthouse uitgezocht wat een authentiek teakhouten huis is, gelegen in een wijkje achter de boulevard. Het is een knus plekje met een eenvoudig kamer en er is een binnentuin, alles met teakhouten tuinmeubelen.

Het is niet echt strandweer, het is wel warm maar bewolkt, dus we lopen naar het strand en naar de pier waar net een vissersboot aan het uitladen is. Later pakken we de fiets om nog wat plekjes te bekijken, maar zodra we wegrijden hoort Johan geratel en komt er achter dat er een spaak gebroken is. Na een grondig onderzoek zijn het er zelfs 5!! Oorzaak onbekend. We hebben er 4 mee als reserve dus Johan is op zoek gegaan naar een fietsenzaak. Via een zweedse man op een mountainbike komthij bij een goeie fietsenzaak terecht die er 5 nieuwe spaken in zet. De reservespaken gaan weer in de tas.

Als de fiets weer in elkaar zit is de dag bijna om, we eten wat bij een lokaal eettentje en verdiepen ons weer wat in de plaatsjes aan de kust, waar blijven we een dag extra en waar niet? Ook een leuke bezigheid.