An Nang - koh Lanta: 104 km

We ontbijten op ons balkon, broodje jam en jus d'orange van de 7 eleven, dat is weer eens wat anders als een gebakken ei , en om 07.30 uur fietsen we weg. Een groot deel gaat vandaag over de grote weg dus is niet zo interessant. De auto's stinken net als het afval langs de weg en de kadavers van dooie katten die niet opgeruimd worden, en het is behoorlijk warm en benauwd, even verlangen we naar een Hollandse vrieskou

We drinken koffie in zomaar een plaatsje aan de 4, en worden door de eigenaresse verrast met een foto van ons op face book. De jongen van het guesthouse in Phang Nga is een vriend van hun en heeft de foto die hij van ons heeft gemaakt naar hun gestuurd en op facebook gezet. Wat een toeval dat wij daar nu net gaan koffiedrinken. Doen we zo ons best om in Nederland niet op face book te verschijnen staan we er in Thailand wel op......., we vergeten er een foto van te maken.

Na ruim 60 km verlaten we de grote weg en rijden richting de pier van Koh Lanta Noi, deze weg is weer wat leuker om te rijden, in ieder geval groen en niet recht toe recht aan.

Als we bij de pier aan komen rijden kunnen we nog net een ticket kopen voordat de ferry vertrekt, we varen 15 minuten naar koh Lanta Noi, fietsen daar zo'n 7 km naar de volgende pier waar we de ferry nemen naar koh Lanta Yai.

Koh Lanta is een eiland van 27 km lang en 3 km breed en er wonen hier voor 99 % moslims. We kunnen hier fietsen en natuurlijk van het strand genieten.

Als eerste rijden we naar het Lanta Villa resort, deze heeft bungalows, zwembad en ligt aan het strand. Dat lijkt ons wel wat. We worden steeds meer toeristen in plaats van reizigers en nemen niet meer zo gauw genoegen met een primitief hutje, zeker niet na het vieze bungalowtje van vorige week. De prijzen zijn inmiddels ook niet meer te vergelijken met de paar euro die we in Laos voor een guesthouse betaalden, maar we zitten nu dus met ons bungalow(tje) aan het zwembad, zicht op zee en 5 meter van het strand.

De zee is lekker warm, ook 's avonds nog als we in het donker nog een duik nemen en de temperatuur om 19.00 uur was nog 29 gr. Het verlangen naar de vrieskou is weer helemaal weg.

Ao Nang: een rust(ige)dag

Ao Nang is een badplaatsje net als vele andere, dus er zijn hier veel hotels, restaurants, bars, winkeltjes en (vr)eetstalletjes. Daarnaast veel toersitenbureau's voor allerelei activiteiten enboottochtjes naar de omliggende eilanden. Even voorbij Ao Nang is een plaatsje waar je alleen met de bootbij je hotel kunt komen, dus ook 's avonds worden er nog veel mensen weggebracht met de longtailbootjes.Ze varen weg inhet donker en voeren geen licht, wij zien alleen maar een zwart gat, maar de schipper weet vast beter.

Meestal als we niet fietsen bezoeken we iets of maken een flinke wandeling en zijn we toch nog redelijk actief op zo'n dag maar vandaag hebben we niets gedaan, ondanks alle mogelijke activiteiten hier.Nou ja bijna niets, 's morgens aan het strand gelegen, tussendoor wat onderhoud aan de fietsen gepleegd en 's middags nog wat langs het strand gelopen. Onderhoud aan de fietsen is bijna niet nodig door de Rohloff naaf en de snaar, maar zo nu en dan even schoonspoelen en wat moertjes aandraaien kan geen kwaad. Geen vieze handen want er komt geen olie aan te pas. Goeie koop geweest dus.

Phang Nga - Ao Nang: 96 km

Onze kleding was nog niet helemaal droog, maar we trekken ze toch aan, met een half uurtje zijn ze anders toch ook nat. We ontbijten met Alex en Wilma, zij gaan naar Phuket en wij fietsen weg richting Ao Luk. We rijden eerst een tijdje langs en tussen de kalkrotsen door. Het zijn mooie klimrotsen. De weg is opnieuw geasfalteerd en behoorlijk breed, het is zondag en nog redelijk rustig. Naar Ao Luk is het bijna 45 km en het 2^e deel fietsen we over een smalle weg zonder zijstroken. Het verkeer rijdt best hard dus het is wel opletten en de route is weer heuvelachtig. Er zijn hier veel rubber en palmolieplantages. (ook dit weten we dankzij Martin) en we rijden weer door het karstgebergte. Ao Luk is niet echt een bijzonder dorpje en we rijden verder naar Ao Nang.

Het eerste deel is weer over de highway 4 maar omdat daar goede zijstroken zijn is het niet zo erg. Het verkeer houdt hier aardig afstand. We rijden opeens weer door een moslim gebied, en langs de weg zijn er zomaar een aantal stalletjes met kippetjes die geroosterd worden, ondanks dat het nog wel vroeg is proberen we er één. De kip wordt van het spit gehaald, in stukken gehakt en we zitten heerlijk te eten.

De route gaat verder over een smallere weg, nog steeds heuvelachtig en tussen de rotsen door, het blijft mooi en doordat het de hele dag bewolkt is, is de temperatuur prima om te fietsen.

Ao Nang ligt aan de Adamansee en voor de kust liggen vele eilandjes. Als we bij de zee aankomen wordt het eerste deel vooral bezocht door Thaise mensen. Zij bezoeken het strand niet om te liggen zonnen maar ze zitten lekker op het strand te eten. Als ze gaan zwemmen doen de meeste dat in hun kleding en niet in zwembroek of bikini. Als we de kustlijn volgen komen we op het gedeelte waar vooral blanke toeristen zijn, bij sommige zou je willen dat ze ook hun kleding aanhouden. We zoeken een hotelletje en tegen de avond drinken we wat aan de 'boulevard'. Lekker mensen kijken, en ze blijven bijzonder.

Khao Sok - Phang Nga:97 km

Het is weer een mooie fietsdag, heuvelachtig, groen, aangename temperatuur door de bewolking en mooie omgeving. We fietsen weer een stukje verder richting het zuiden en verlaten het regenwoud

We hoeven maar 2 x echt te klimmen en op de hoogste punt van de klim zien we weer de geestenhuisjes, dankzij de reactie van Martin weten we nu waarom er ook vernielde huisjes tussen staan.

Gedurende de rit worden we regelmatig ingehaald door pick-ups met latex, het is datgene wat uit de bakjes komt wat aan de bomen hangt. Het stinkt behoorlijk, zeker als we ook nog eens een verzamelplaats hiervan voorbij fietsen. Toch even op de foto gezet, dus flink inademen, foto nemen en doorfietsen. De vrachtwagens die de gedroogde latexmatjes vervoeren stinken veel minder.

Phang Nga is bekend om de kalkrotsen en die zien we dan ook opeens verschijnen. De stad ligt er eigenlijk tegen aan. De lucht is behoorlijk donker, de rotsen lijken door de begroeiing wel zwart. We zijn best vroeg en fietsen door naar Phang Nga bay, hier zou een leuk resort zijn. Als we aankomen begint het wat te regenen. Het resort is niet wat wij ervan verwachten en we besluiten weer terug te fietsen naar de stad zelf. Het regent niet zo hard dus we gaan meteen weer terug. Langzamerhand gaat het steeds harder regenen, maar aangezien het wel gewoon warm is fietsen we door en komen we kletsnat aan bij een guetshouse. Het is tegen een rots aangebouwd en ziet er erg leuk uit. Er zijn 2 gewone kamers, 1 family room en 1 jungle room. In deze kamer is de rots gebruikt als muur. Ziet er erg gaaf uit maar we kiezen de gewone kamer, ook daar zijn mooie materialen gebruikt, veel natuursteen, beton en hout

We worden vriendelijk ontvangen, de jongen heeft zelf een mountainbike en vindt onze fietsen erg mooi, hij maakt er een foto van voor op zijn site. Wij lenen zijn pomp met meter en doen nog een beetje lucht bij de banden. Bij de buren zijn er veel mensen, ze hebben net gezamenlijk gegeten. Er is iemand overleden, geen feestje dus zoals wij dachten.

We lopen het stadje in en komen de nederlanders weer tegen die we een paar dagen terug ook hebben ontmoet, we zien en spreken ze later weer bij ons guesthouse . In tegenstelling tot de afgelopen dagen eten we weer eens aan de straat bij een lokaal tentje, blijft altijd afwachten maar het was weer lekker.

Als we terugkomen zit er bij de buren weer een hele nieuwe groep mensen te eten. Onderweg en in andere dorpjes hebben we dit wel vaker gezien. Er wordt een deel van de straat afgezet, er wordt door veel mensen gegeten en er wordt gesproken en gezongen. Het lijkt een mooie manier van afscheid nemen.

Khao Sok National Park: kakkerlakken, mieren en ander ongedierte

Ons bungalowtje leek zo leuk maar toen we gisteravond naar bed gingen moesten we, nou ja Johan eerst een kakkerlak en een grote bloedzuiger naar buiten werken. Dan ga je toch wat minder lekker slapen.....dus na een half uurtje geluisterd te hebben naar de jungle geluiden maar jammer genoeg ook naar muziek en herrie van andere bezoekers zag Gerda dat de badkamer bezoek had gekregen van heel veel mieren en nog wat andere kevertjes. Ze liepen in een rijtje naar en over de toilet en inmiddels ook in onze kamer. Dat werd dus buiten plassen en het kleedje waaronder ze vandaan kwamen hebben we ook naar buiten gegooid. Morgen wat anders zoeken was de eerste conclusie.

Alles kriebelt dan natuurlijk maar nog redelijk geslapen en 's morgens waren de mieren weg maar een nieuwe kakkerlak had zich gemeld. Dus in plaats van uitslapen stonden we om 07.30 uur al weer buiten met de fietsen opgepakt en om 08.00 uur aan het ontbijt op onze nieuwe plek

Nu zitten we weer op een fantastisch plekje, 5 bungalows in een waanzinnig mooie tuin, wat sinds 3 jaar gerund wordt door een spaans-thais echtpaar. Voor een paar euro meer zit er soms heel veel verschil tussen basis ( en in dit geval vies) en luxe.

We hebben een wandeling gemaakt door het regenwoud van het Khao Sok national park. Er zijn 2 'trails ' uitgezet en we hebben er 1 grotendeels gevolgd. Er zijn weinig toeristen dus het is mooi rustig. De tocht is grotendeels een smal paadje door het oerwoud met af en toe zicht op een watervalletje of waterpoel. Uiteraard is het vochtig en warm, zoals een regenwoud hoort te zijn.

Helaas worden we al op de eerste paar km verrast door 4!! bloedzuigers in onze schoenen. Hier waren we ook voor gewaarschuwd dus we wisten dat ze er waren. Het zijn net kleine wormpjes die lastig te verwijderen zijn en je bloedt een tijdje door. Lekker kleven dus met blote voeten in onze Keen's. 4 is weinig, soms als het geregend heeft kun je er wel 20 aantreffen maar wij vonden dit wel genoeg.

Andere toeristen hebben er ook last van en een gids geeft ons de tip dat tabak het bloeden stopt. Zijn volgers, 2 fransen, hebben hiervoor ook sigaretten meegenomen. Kennelijk is hun engels niet zo goed want hij stopt stukjes sigaret in zijn sok terwijl hij nog niet gebeten was. Lachen dus, maar we krijgen 2 sigaretten van ze en we smeren de tabak tussen onze tenen. Dat helpt.

Ook op dit resort horen we 's avonds weer de jungle geluiden, soms is het echt hard, het is jammer dat we niet zien welke dieren dit veroorzaken.

Khuraburi - Khao Sok National Park: 90 km

Vanmorgen zijn we met een lichte regen weggefietst, maar met een klein uurtje was dat over. De tocht was ook vandaag weer erg mooi, heuvelachtig, tussen de bergen door en dwars door het regenwoud. We fietsen eerst naar Takua Pa, we zien volwassen kerels met vogeltjes in een kooitje een wedstrijd houden. Na een koffiestop in het oude gedeelte van Taku Pa vervolgen we richting Khao Sok National Park. Dit schijnt het mooiste national park van Thailand te zijn dus hier blijven we een dagje.

In heel Thailand zien we onderweg 'heilige' bomen of plekken waar kleine tempeltjes of andere heilige huisjes staan. Meestal staat er van alles bij, water, flesjes frisdrank, fruit. Vandaag rijden we langs een plek waarbij het lijkt alsof alles vernield is, althans zo ziet het er uit maar toch staan of liggen er ook hier giften bij. We weten niet zo goed waarom dit er zo uit ziet.

De weg naar Khao Sok is kleiner en als het kan nog groener en vlak voor het einde moeten we nog even een paar kilometer klimmen. De lucht is behoorlijk donker en het begint te spetteren, maar zet niet door. We fietsen dwars door de jungle. Het zweet druipt van ons af, de handvaten zijn kletsnat maar als we beneden in Khao Sok aankomen,, na een afdaling met mooie uitzichten is het al weer een beetje opgedroogd.

We checken in bij een guesthouse met een bungalowtje tussen het groen. Er lopen in Khao Sok veel mensen verkleed als hippie. Kennelijk is er ergens een themafeest!!, dathebben wij dan even gemist.

Laem Son NP - Khuraburi: 91 km

Vanaf ons guesthouse rijden we weer terug over de weg zoals we gekomen zijn, dus nog even goed gekeken naar de mangrove bomen, ondanks dat het water niet hoog stond, blijft dit toch een mooi gezicht.

Na een dag rust, massage en goed en lekker eten voelen de benen weer als nieuw.We rijden door een tropisch regenwoud en het voelt ook tropisch. Het is bewolkt maar warm en super vochtig en daardoor ook benauwd, dus we zijn kletsnat als we een klimmetje hebben gehad. De hele route is weer enorm groen, mooie dikke begroeiing, doordat de zon niet schijnt komen de kleuren niet zo mooi tot uiting dus niet zo mooi voor de foto's. We staan dus weinig stil en trappen lekker door

Ondanks dat de mensen hier in zo'n prachtig natuurgebied wonen maken ze er tochzo'n puinhoop van. Al het afval wordt gewoon in de berm gegooid en naast hun eigen huisjes. Soms verbranden ze het, maar vaak zien we grote afvalhopen in de tuin liggen, wat ook niet altijd even lekker ruikt

Het is overduidelijk dat we in een moslim gebied rijden, om de paar honderd meter staat er een (kleine) moskee en de schooluniformen zijn nu uitgebreid met hoofddoek en/of burka en de jongens en mannen dragen hun hoofddeksel, waarvan we de naam nu even niet weten.

Ergens zien we een groot pand waar op verschillende plekken 'iets' hangt en waar mannen en vrouwen bij staan te snijden. Wij denken eerst dat ze aan het slachten zijn, maken een foto maar besluiten toch om er heen te gaan om te kijken.

Zaten wij ff fout. Het is een school waar ze leren om rubberbomen goed te snijden voor het opvangen van de latex. Johan moest meteen aan de slag en ze vonden het hartstikke leuk dat we even kwamen kijken. Dit moet je eigenlijk veel vaker doen, maar dat wisten we al. Gelukkig nu dus wel gedaan en weer wat wijzer verder gefietst.

Rond de middag komen we in Khuraburi aan, in het stadje is niets te beleven en de guesthouses die er zijn zien er niet zo gezellig uit. We besluiten om nog 12 km door te fietsen want daar moet een mooi resort staan, Greenview heet het .

We hebben een gave bamboe hut, rond en leuk gebouwd en ingericht. Het zwembad ligt in een fantastisch mooie tuin met een vijver. Alles is super groen. Als we bij het zwembad liggen trekt de lucht open, met de zon erbij is het nog mooier. Het is echt een super mooie plek.

Laem Son NP

Aangezien dit resort een relaxte plek is besluiten we dat we wel een rustdag kunnen gebruiken na 6 fietsetappes. We kunnen hier ook lekker eten. Boudewijn de eigenaar doet hier zo'n beetje alles en kookt ook lekker. De sfeer is een beetje als een kleine camping in Europa. 's Avonds en 's morgens als het stil is horen we de geluiden van voor ons vreemde vogels en andere dieren.

We ontbijten uitgebreid en wandelen het 'dorp' in om via een pad langs een heuvel naar de zee te lopen. Af en toe worden we wild aangekeken door buffels, die op de kale vlakte grazen. Die vlaktes lijken totaal niet op het Thailand wat we tot nu toe hebben gezien. Als we bij de zee komen is het inmiddels vloed aan het worden. De kustlijn is een begroeide rotspartij dus we klauteren via de rotsen en bomen terug naar het strandje vlakbij ons resort. Het laatste stukje gaat weer langs huisjes. De behuizing is soms minimaal, de meeste inwoners zijn moslim en er staat ook hier een moskee. We hadden 's morgens al gehoord dat deze niet ver weg staat!

's Middags laten we ons weer eens masseren, een vrouw uit het dorp verzorgt dit op het resort. Je ligt in de buitenlucht onder een afkapping op een stenenvloer en net als de vorige keer masseert ook zij met haar handen, elleboog, voeten, het is lekker maar voelt ook nu weer soms pijnlijk, we zullen morgen zien wat het effect is als we weer op de fiets zitten.