Stung Treng - Kratie: 144 km

Met een lange rit voor de boeg wilden we om 06.00 uur ontbijten, maar het was kennelijk een populair restaurantje want er zaten al 4 motorrijders. Dus we moesten even geduld hebben.

We hebben om de 10 km gewisseld met op kop rijden en na zo'n 2 uur even een kleine eetpauze ingelast, zo hebben we 100 km door een gebied gereden met heel veel cassave. Iedere bewoner die aan de weg woont lijkt ook met de cassave bezig te zijn. Gedurende de hele trip hebben we zo'n beetje het hele proces kunnen zien. Van het oogsten van de wortels tot het laden van vrachtwagens met zakken cassave en alles wat er tussen ligt. Verder waren er vooral veel bomen en bos en waarschuwingsborden voor de mijnen die er liggen.

Wat we hier ook veel zien zijn de partij bureautjes van voornamelijk de Cambodian Peoples Party.

De huisjes die we zien zijn heel anders als in Laos maar het lijkt hier bijna nog armer. Er loopt 1 stroomdraad langs de weg en niemand heeft stroom en ook geen water. In Laos waren er nog koelkasten en televisies, hier is niets. De huisjes zijn voornamelijk van houten planken en geregeld met dakpannen bedekt. Ze zijn vrij open en er staat niets in. Vermoedelijk is de stroom hier erg duur, je betaalt nl voor een kamer met warm water en airco meer, dit onderscheid werd in Laos niet gemaakt.

Na zo'n 100 km rijden we een oude smalle weg in, wel asfalt maar een hoop hobbels en gaten, deze weg leidt via Sambor naar Kratie maar gaat gedeeltelijk langs de Mekong en we rijden door een bijzonder gebied. Het is zo'n 40 km lintbebouwing maar de sfeer is bijzonder en moeilijk te omschrijven. Het 1^e deel heeft nog wat landbouw en het deel wat langs de Mekong gaat wonen de mensen echt aan de rivier, weliswaar hoog maar pal tegen de rivier aan.

De Cambodjaan komt vriendelijk

Rond half 3 rijden we Kratie in en boeken een kamer bij een guesthouse met een restaurantje zodat we lekker een biertje kunnen drinken en hier vanavond kunnen eten. We hebben wederom zicht op de Mekong. We lopen een rondje door Kratie, het lijkt een chaos iedereen loopt en rijdt waar ie wil en er is ook hier natuurlijk een markt, met vlees, groenten en vis.

Khong Island - Stung Treng Cambodja: 94 km

We hebben Laos goed afgesloten, eerst worden we wakker met een fantastische zonsopgang welke we vanuit ons bed kunnen bekijken en dan zien we eindelijk het ritueel van de monniken en nog wel onder ons balkon. We hadden dit nog niet eerder zo meegemaakt, en dat zonder toeristen.

De bevolking zit geknield te wachten met eten, voornamelijk kleefrijst maar nu ook met fruit en ze hebben een glaasje water. Als de monniken blootvoets aankomen blijven ze staan bij de mensen, 1 voor 1 krijgen ze voedsel, als ze allemaal wat gekregen hebben zingen ze een gebed en de mensen laten water over de straat lopen. De monniken vervolgen hun weg naar de volgende bewoner.

Het is een ritueel wat elke ochtend weer plaats vindt en het was een bijzonder moment.

Het afdingen voor de boot naar de overkant lukte dit keer wel

Vervolgens naar de grens met Cambodja gereden, we hebben alle twee last van onze buik dus zijn een beetje slap. De weg is vlak en behoorlijk strak asfalt dus we fietsen evengoed nog wel aardig door en zijn al rond 09.15 uur bij de grens. Eerst een uitreisstempel halen bij het kantoortje van Laos. Nu nog een houten barak met een balie, maar er is een enorm groot gebouw in aanbouw. We vragen ons af waar het voor is want het is hier erg rustig. We zijn de enige die het land verlaten en er komen 3 mensen binnen.

Daarna naar de grenspost van Cambodja. Eerst een formulier invullen wat met gezondheid oid te maken heeft, ons temperatuur wordt gemeten via een apparaatje wat op je voorhoofd gericht wordt allebei 35.8 Geen koorts dus! Daarna een visum aanvragen, dus weer een formulier invullen en vervolgens de stempels halen en een in reis verklaring invullen. En allemaal tegen betaling van dollars uiteraard. Naast de riel wat hier de munt is wordt er veel met dollars betaald.

Het is toch altijd even spannend als je een nieuw en vreemd land ingaat, hoe de formaliteiten verlopen is altijd maar afwachten maar we waren er best vlot doorheen.

De afstand naar Stung Treng is nu nog 60 km. Op de weg is het erg rustig en ook hier zien we de huisjes zonder stroom en water, het is een gebied die niet veel bewoond is, er staan af en toe hutjes en we komen slechts door een enkel dorpje waar wat meer huisjes of kleine winkeltjes zijn.

In Cambodja liggen over het hele land enorm veel bommen en landmijnen, bij elke nieuwe oorlog zijn deze steeds weer geplaatst. Het is onbekend waar ze liggen en door de regen gaan ze zwerven. Je moet hier dus gewoon op de weg blijven en plassen doen we dus gewoon naast de fiets, net in de berm.

Op de weg zien we 'eten' liggen, als we het goed bekijken en een vrouw wortels zien schillen weten we dat het casave is. Later horen we dat dit wordt opgekocht door de fabrikant en machinaal wordt verwerkt. Een boom levert zo'n 5 a 6 kg op.

In Stung Treng zitten we in een chinese wijk, bij de markt. Er wordt veel gehandeld en er zijn veel chinese winkeltjes. Het ziet er hier toch weer anders uit als in Laos, het lijkt dat er hier meer te krijgen is. We kunnen nog niet zo goed omschrijven wat er anders is, maar daar hebben we nog wel even de tijd voor. Er is een ATM die dollars geeft en in de bank moeten we dit omwisselen voor riel, er zijn ook hier heeel veel telefoonwinkeltjes, we zagen onderweg al om de paar km een gsm paal staan dus dit hadden we wel verwacht. Dus om te kunnen bellen en bereikbaar te zijn hebben we ook hier weer een sim en prepaid kaart gekocht, dit werkt perfect.

Khong Island

Vandaag zijn we al en pas 6 weken onderweg. Al omdat we al zoveel gezien hebben en pas omdat we nog bijna 2,5 maand hebben. Van die 6 weken hebben we er nu 3,5 in Laos rondgefietst en hebben in totaal 2323 km op de teller staan, waarvan iets meer dan 1500 in Laos.

We hebben besloten om vandaag onze laatste dag in Laos door te brengen en niet meer naar 1 van de andere eilandjes te gaan. We hebben eigenlijk ook wel erg veel zien om Cambodja te ontdekken, en weer nieuwe ervaringen op te doen.

We fietsen het eiland rond, er zijn voornamelijk rijstvelden en we zien veel palmbomen en af en toe fietsen we aan de Mekong met zicht op 1 van de andere 4000 eilandjes. Op zich wel apart natuurlijk dat de Mekong zo breed is dat er een eiland in ligt bijna zo groot als Texel.

Tijdens het fietsen gaan we nog eens na wat we hier allemaal gezien en beleefd hebben. Vooral het eerste deel heeft ons het meeste aangesproken, dat waren echt mooi fietsdagen zeker qua natuur. Daarnaast zal de armoede die we hier in Laos hebben gezien ons nog wel even bijblijven, net als de kleefrijst, de vol beladen auto's en brommertjes, sabaideeeee, en de bijzondere badkamer. De toilet, de wastafel en de douche zijn zodanig geplaatst dat alles nat wordt als je gaat douchen, het afvoerputje zit niet altijd logisch dus de vloer blijft soms nat en er is altijd wel iets wat lekt of er is gewoon geen afvoer aan de wastafel gemaakt.

We gaan afwachten hoe dit allemaal in Cambodja is......................

Ban Khiet Ngon - Khong Island: 92 km

Na wederom een mooie ochtendzon en een uitgebreid ontbijt zijn we weer lekker op de fiets gestapt, het voelde weer goed! De weg was na 10 km al strak asfalt, we hadden de wind een beetje in de rug dus de gang zat er lekker in. Op het eerste stuk nog wat langs scheurende bussen maar daarna rustig om te rijden

We zien weer meer rijstvelden, het is een vlak landschap, hier en daar staat een huisje !?, soms met electriciteit maar vaak ook niet. Er zijn ook veel waterpoeltjes, het lijkt stilstaand water en ziet er niet schoon uit. Er wordt evengoed in gevist, gespeeld en gewassen. ook de buffels liggen er in.

De weg blijft vlak. Vroeg in de middag zijn we op Khong Island wat we met een pondje, waar we weer zijn afgezet, hebben bereikt. Het leek zo'n lief jongetje wat ons overbracht., hij speelt het spel al goed, zo jong als ie is.

khong Island is 1 van de vele eilandjes die hier in de Mekong liggen, het is het gebied van de 4000 eilanden.

We kiezen een hotel met balkon met uitzicht op de Mekong.

Sam, de receptionist en tevens gids

Sam spreekt engels dus leuk om met hem te praten en zo iets meer te weten over het leven wat ze leiden.

De mensen in het dorp zijn niet arm, er zijn slechts een paar gezinnen die niet of weinig te eten hebben. Iemand die genoeg verdient om te eten en te drinken heeft ongeveer 30 euro per maand.

Sam is 30 en zijn vrouw is 21, ze hebben een zoontje van 1 jaar en 7 maanden. Sam komt zelf van de Bolaven en heeft engels gestudeerd. Hij is 5 jaar geleden hier komen werken. Op een feest hebben ze elkaar ontmoet. Om te trouwen moet je geld betalen aan de familie van de bruid en je gaat ook wonen in het dorp van je vrouw. Als de vrouw naar het dorp van de man verhuisd is de bruidschat groter. daarnaast betaal of koop je ook nog vee. Sam liet aan het einde van onze trip zijn woning zien.,hij laat een nieuw huis bouwen, het hout lag er al maar hij wacht op de timmerman.

Hij heeft electriciteit dus ook een koelkast, tv en een karaoke installatie en ook water, 1 kraantje buiten.

Wij zien de leefomstandigheden als arm, zij beleven het op een hele andere manier en vinden zichzelf zeker niet arm.

Ban khiet Ngong: olifantenrit en jungletocht

Vanmorgen werden we wakker met opgaande zon in onze kamer, het was nog wel vroeg maar wel lekker wakker worden zo midden in de winter.

Om 10.00 uur waren we bij de olifanten en vertrokken we met z'n 4-en op 2 olifanten richting Phou Assa, dit zijn net alsin Champasak overblijfselen van een oude beschaving, maar weet men de oorsprong niet van, het ligt wat hoger op een vulcaangrond.

Het leuke aan de rit op de olifanten was om te zienhoe ze op andere olifanten reageerden, soms kunnen ze elkaar gewoon passeren en soms moeten we stilhouden. Ze draaien dan hun kont toe totdat een tegemoetkomende olifant voorbij is.

Halverwege keerden de mahoud's om, ze spreken totaal geen engels dus we hadden geen idee wat er aan de hand was. Even later kwam er een auto aanrijden, druk gebarend begreep de bestuurder dat hij stil moest gaan staan en de motor moest uitzetten. Een stuk verder waren er nog een paar auto's en luide muziek, er werd gezorgt dat de muziek uitging en dat de bezoekers nog even zouden wachten met weggaan. toen dat geregeld was en het lawwai over was gingen we pas verder. Olifanten schijnen ondanks dat ze zo groot en sterk zijn gevoelig en schrikkerig te zijn. Op de top bij Phou Assa even rondgelopen en toen terug gehobbeld.

Als we terug lopen naar ons resort zien we 2 meisjes met emmers lopen, het lijkt of er grond in zit. Het zit er zwaar uit, we komen er niet achter wat er in zit.

1 van de mahoud's zien we bij hem thuis de olifant verzorgen, de olifant is van de familie. Na de verzorging brengt hij hem naar een grasveld, wachten op de volgende rit!!

's Middags zijn we met Sam, de receptionist maar ook de engels sprekende gids is en een plaatselijke gids een jungletocht gaan maken. we hebben eerst een stukje over de rijstvelden gelopen, deze zijn verdeeld in kleine vierkante stukjes per familie. Eindelijk weten we iets meer over kleefrijst ( sticky rice) voedsel nr 1 van Laos.

Sam vertelt ons dat de emmers van de meisjes gevuld is geweest met mest, dit hebben zij van het land afgehaald en dit wordt weer gebruikt en verzameld en verkocht.

Na de rijstvelden zijn we de jungle ingegaan. Ze vertelden ons veel over de bomen die door de bevolking gebruikt worden. Ze halen hier erg veel uit, ze gebruiken wortels, bladeren, sappen, takjes, de barst van de stam, zaden, vruchten voor heel veel verschillende dingen. Veel wordt gebruikt voor ' medicijnen'. We proeven en ruiken aan takjes en gekneusde bladeren het zijn soms bekende geuren ( tijgerbalsem) en smaken.

's Avonsbwwodneren we de maansverduistering, er was een volle maan en onnoemelijk veel sterren. We horen dat er in het dorp fweest is, dat is altijd met volle maan. Er wordt muziek gemaakt en er wordt geschoten. The croq eats the moon, dus ze schieten op de croq. Als de maan volledig verduister is houdt de muziek en het schieten op, kennelijk is het feest afgelopen

's Avons zien de dat de volle maan verduister wordt

Champasak - Ban Khiet Ngon:35 km

Vanmorgen weer met de pont over naar de andere kant. Er lag er al een te wachten dus daar meteen op gegaan. Deze schipper vroeg 40.000, inmiddels wisten we dat 20.000 kip normaal was dus wij boden 20.000. Dit stond hem niet erg aan, hij keek de andere kant op en bleef mooi liggen met zijn pont, en wij bleven staan. Zo ging dat een aantal keren door en uiteindelijk ging ie voor 30.000 kip weg. Toen we halverwege waren zagen we Joop en Ali aan de kant staan,dus daar hebben we even op gewacht. Zij waren wel voor 20.000 kip overgezet, ons afdingen is weer mislukt, hier zijn we niet zo goed in.

We fietsen naar Ban Khiet Ngon, een dorp wat midden in een natuurreservaat ligt en wat een olifantendorp is. Er is hier een kudde gedresseerde olifanten waarop je een tocht kunt maken. Aangezien het rijden op een olifant wel op ons lijstje staat gaan we naar deze plek.

Je kunt hier op 2 manieren overnachten , de ene manier is behoorlijk primitief en dat is home stay, je overnacht dan bij de bevolking. Daar hebben we niet voor gekozen, iets meer luxe vinden we toch wel lekker. Er is hier ook een resort, het Kingfisher's Lodge, dit ligt aan het einde van het dorp en hier hebben we afgelopen woensdag een kamer gereserveerd. Er zijn niet zo veel kamers en het is toch lekker als je aankomt dat je weet dat je kunt blijven, vandaar. Joop en Ali hebben hier ook gereserveerd dus we fietsen met z'n 4-en die kant op.

Al kletsend rijden we over een brede goed geasfalteerde asfaltweg, als we met z'n 2-en fietsen rijden we altijd achter elkaar. Nu naast elkaar en we komen er achter dat we door het praten veel minder zien. De laatste 10 km van de route is over een goed te berijden zandweg dus we zijn weer aardig stoffig als we aankomen.

In het dorp zien we de eerste olifant al bij een huisje staan, het lijkt of de mahoud even thuis heeft geluncht.

Het resort ligt er mooi bij, onze kamer heeft uitzicht op de wetlands, een soort polder landschap bij ons. De douche en toilet zijn buiten maar alles is erg netjes. Er wordt wel gewaarschuwd voor slangen en spinnen en andere ongedierte, dus de deur zo veel mogelijk sluiten en ook de tassen doen we maar steeds dicht zodat we geen onbekende reizigers meekrijgen.

We hebben voor morgen een olifantentocht besproken en 's middags gaan we een wandeling maken met een engels sprekende gids van het resort en een gids van het dorp. Zo leren de gidsen van elkaar en verdient de dorpsgids ook nog wat. Mooi initiatief natuurlijk om de bevolking er bij te betrekken.

Als we door het dorpje lopen zien we weer hoe arm Laos kan zijn en is het mooi dat de bevolking hier in ieder geval iets aan de toeristen verdienen.

De foto's geven hiervan weer een beetje een indruk, maar of we die kunnen versturen is nog afwachten, de verbinding is nl erg traag

Champasak: Wat Phou

Ontwaakten we gisteren met de natuurgeluiden, was het vanmorgen om 06.00 uur de dorpsspeaker, later begrepen we dat dit de plaatselijke radiozender is met o.a. het nieuws. Jammer, net nu we uit konden slapen.

Vanmorgen eerst even naar de bank geweest. Ondanks dat hier veel toeristen komen is er geen geldautomaat (ATM), terwijl we soms door dorpjes rijden van niets en dan staat er zomaar een ATM. In de bank was er toch een soort geldautomaat, er is een online verbinding met VISA, je kunt dan dollars opnemen en vervolgens in Kip omwisselen. Aangezien we dollars mee hebben maar deze in Cambodja willen gebruiken besloten we om wat euro's om te wisselen. Nadat 3 medewerkers zich hiermee bemoeit hadden gingen we weer met Kip en een paar velletjes met stempels en handtekeningen de deur uit.

Met de fiets zijn we naar Wat Phou gereden, 8 km slechte weg maar doordat de hele weg bebouwd is met huisjes en winkeltjes erg leuk om doorheen te rijden. Bj de poort zaten 3 medewerkers die ons inschreven en wilden weten uit welk land we kwamen .Vervolgens met dat bewijs naar het ticketbureau, ook hier ongeveer 6 mensen, daar 2 tickets gekocht en zo'n 200 meter verder een controlepost met 3 medewerkers. Wat Phou staat op de lijst van Unesco en zorgt in ieder geval voor de werkgelegenheid van de Laotiaan.

Wat Phou, waar dus de oorsprong ligt van de Khmer beschaving was in die tijd ook de hoofdstad van het Khmer rijk. Het is een bijzondere plek als we bedenken dat dit allemaal gebouwd is ( nu zijn er uiteraard alleen nog restanten) zo'n 600 jaar na Chr. Er stonden paleizen en heiligdommen en de gebouwen hebben vensters en deuren en in de muren zijn versiersels uitgehakt, allemaal met een betekenis. De trappen die hier waren zijn op een speciale manier gelegd en er werden hier waterspelen gehouden. Hier was dus al een soort van beschaving toen wij nog in ons berenvel rondliepen. Nu het onder Unseco valt worden er steeds meer opgravingen gedaan en worden de gebouwen gerestaureerd. Op sommige plekken zijn ze met 5 man 'bezig' met 1 steen, 1 met beitel, 1 houdt de fan vast, 1 geeft aanwijzingen en de andere rollen konden we niet ontdekken.

Vanaf de hoogst gelegen plekken van het complex hebben we een mooi uitzicht over het dal, we zien het bolaven plateau echt oprijzen en de andere kan op, richting Cambodja is het een vlak land.

Aangezien we hier vlak aan de Mekong zitten hebben we 's middags